فيلم مستند پرتاب شاتل فضايي اس تي اس Space Shuttle STS 118 HD

امروز با يک مستند ديدني در خدمت شما علاقه مندان به فضا هستيم.اين مستند که Space Shuttle STS 118 Lunch نام دارد ، در مورد پرتاب شاتل فضايي STS 118 مي باشد.
اين فضاپيما از سکوي 39A واقع در مرکز فضايي Kennedy در فلوريداي آمريکا در تاريخ 8 آگوست 2007 و در ساعت 18:36 به وقت محلي به فضا پرتاب شد.STS 118 ، 22 ماموريت در مورد ايستگاه فضايي بين المللي ISSخواهد داشت و ادامه ساختن پايه ايستگاه فضايي را انجام خواهد داد .
ISS يک تلاش مشترک بين چندين سازمان فضايي ملي ، از جمله ناسا مي باشد.اين ايستگاه  در ارتفاع 350 کيلومتري به دور زمين مي چرخد.
به توضيحات بيشتري در مورد شاتل فضايي توجه نماييد
شاتل فضايي آمريکا که اولين بار در سال 1981 پرتاب شد. نخستين سفينه قابل استفاده مجدد جهان بود. سه بخش اصلي آن مدارپيما، موشکهاي تقويت کننده، و مخزن بيروني سوخت (تنها مخزن سوخت آن که بعد از هر مأموريت قابل استفاده نيست) مي‌باشد. کاشي‌هاي ويژه مقاوم در برابر گرما مانع از سوختن مدارپيما به هنگام بازگشت به جو زمين مي‌شوند. بازوي قابل کنترل از راه دور تعبيه شده در مخزن محموله مدارپيما، مي‌تواند ماهواره‌ها را در فضا قرار دهد؛ و همچون سکويي ثابت براي کار فضانوردان عمل کند.
پس از فضاپيماهاي مرکوري، جميني و آپولو (که ماه را فتح کرد)، آمريکايي‌ها به سراغ سفينه‌هاي رفت و برگشتي رفتند و بدين سان، شا.تل‌هاي فضايي متولد شدند. شا.تل‌ها تا 7 مسافر و 25 تن تجهيزات را در خود جاي مي‌دهند و زمان طولاني‌تري را در مدار زمين به سر مي‌برند. آن‌ها همچنين به يک بازوي روباتيک مجهز هستند که به کمک آن مي‌توانند ماهواره‌ها را به دام انداخته، اقدامات لازم را در مورد تعميرات يا انتقال آن صورت دهند.
تاکنون هفت شا.تل به نام‌هاي انترپرايز، راه ياب (پث فايندر)، کلمبيا، چلنجر، ديسکاوري، آتلانتيس و اِندِور ساخته شده که دو شا.تل نخست، ناکامل و براي آزمايش‌ها و بررسي‌ها ساخته شده‌اند. از ميان پنج شا.تل بعدي نيز چلنجر و کلمبيا دچار سانحه شده‌اند و فقط سه شا.تل ديسکاوري، آتلانتيس و انديور مشغول فعاليت هستند. به دليل دو سانحه که باعث کشته شدن 14 فضانورد و از دست رفتن 2 فضاپيماي شا.تل شد، ناسا اعلام کرده که ناوگان شا.تل را تا سال 2010 ميلادي بازنشست خواهد کرد.
شاتل‌هاي فضايي بسيار هزينه‌بر هستند، به طوري که پرتاب آن فقط پانصد ميليون دلار هزينه در بر دارد و اين، غير از هزينه‌هاي نگهداري و تعميرات آن است. همين هزينه‌هاي سنگين موجب شد تا روسيه از شا.تل فضايي قدرتمند خود، بوران، استفاده نکند. بوران با قدرت حمل 30 تن تجهيزات، و استفاده از امکانات ناوبري پيشرفته، يک سر و گردن بالاتر از همتاي آمريکايي خود است؛ ولي به دليل هزينه‌هاي بسيار بالا، روسيه از آن استفاده نکرده است.
کيفيت مستند به شرح زير مي باشد:

عضویت در خبرنامه